پذيرش اين واقعيت اجتماعي، يعني طرد پيران و به اصطلاح از كارافتادگان، از سوي برخي خانواده‌ها كه هر روز بر تعداد آنها افزوده مي‌شود، آنهم  در جوامع مسلمان، بسيار تلخ و دشوار است. وظيفه شناسي پیامبر(ص) و اهل‌بيتE در قبال پدر و مادر، به گونه‌اي كه تاريخ بشريت در خود سراغ نداشته و نخواهد داشت، بسيار شيرين و دلپذير است. يعني رفتارهاي پيشوايان پاك به گونه‌اي است كه بيان آنها در قالب الفاظ و اصطلاحاتي كه ما در اختيار داريم نمي‌گنجد.

امشب (شب 13 رجب) عليA از عرش قدم بر فرش مي‌گذارد. مقدم مباركشان گلباران باد.

ولادت مولود كعبه بهانه شد كه سري به سيره اهل‌بيتE در باره تبريك گفتن نوزاد بزنيم. مباركباد گفتن و اظهار شادماني سبب مي‌شود كه دل‌ها به هم مهربان‌تر و دوستي و محبت ميان مردم بيشتر شود؛ از همه مهمتر اينكه اظهار شادماني ديگران، مستقيماً در والدين تأثير دارد و باعث مي‌شود كه مشكلات و خستگي‌هاي آنان از تن‌شان برطرف گردد و با شور و انرژي هرچه بيشتر به استقبال فرزند روند.

نهاد خانواده كه به اقتضاي نياز‌هاي طبيعي، عاطفي و اجتماعي بشر شكل گرفته، عمري به درازاي تاريخ بشر بر روي زمين دارد. نهادي با اين قدمت و سابقه تا امروز براي دانشمندان و صاحب‌نظران كاملاً شناخته شده نيست و هركدام، از خانواده تعريف خاص خود را دارند. همچنين عامه مردم، نگاه‌هاي متفاوت و برخوردهاي مختلف و گاهي متضادي را نسبت به خانواده از خود آشكار مي‌سازند.

            نگاه اسلام به خانواده، بسيار عميق و همه‏جانبه است و تمامي ابعاد آن را از آغاز تا انتها، در همه مراحل مورد توجه قرار داده‌است و هيچگاه به آن از يك زاويه ننگريسته‌است. همين نگرش ويژه، همه‌جانبه و ژرف است كه خانواده را از منظر اسلام با بينش و نگرش ديگران متمايز مي‌سازد. در نگرش مكتب اسلام، خانواده نه تنها از مهمترين عنصر شكل‌گيري جوامع انساني به شمار مي‌رود كه از عناصر بي‌بديل در ساختار شخصيت انساني نيز مي‌باشد.